سلام دوستان ...ببخشید از وقفه چند روزه ای که پیش اومد راستش من واسه دیدار با علی دایی به شیراز سفر کرده بودم و پس از طی کلی مسافت طولانی و خستگی و مکافات و گرفتن آدرس محل اقامت تیم سایپا از یکی از دوستانم که تو این باشگاه فعالیت می کنه و خودش بعلت بیماری نتونست بیاد و تماس با اطلاعات شیراز واسه گرفتن آدرس هتل هما و ...بالاخره وارد هتل شدم.ولی طبق صحبتی که طی تماسم با آقای ک(از مسئولین تدارکات سایپا)داشتم فهمیدم که باید صبرکنم تا علی آقا از خواب بیدار بشه و به لابی بیاد تا بعدش واسه شام برن تو رستوران هتل.منو بگو حدود ۱ ساعت نشستم و چشمم به آسانسورها بود تا ببینم علی آقا کی میاد پائین ولی از بخت بد علی آقا هم ظاهرا خیلی خسته بود.چند بار اومدم با همراهش تماس بگیرم و بگم بابا پس کی میای علی آقا گفتم شاید خواب باشه و اذیت بشه مزاحمش نشم بهتره...خلاصه بازیکنان تیم یکی یکی اومدن پائین ولی خبری از علی آقا نشد.مسئولین کادر فنی هم اومدن ولی باز خبری از علی آقا نشد.منم که همینطور نشسته بودم و کم کم داشتم خواب می رفتم که دیدم آسانسور وسطیه بازشد و علی آقا و حاج مهدی اربابی بالاخره تشریف فرما شدند من هم دقیقا روبروی همون آسانسور بودم و اون موقع چون ساعت ۸:۰۵بود و برنامه شام ساعت ۸ بود فقط سلام و علیکی داشتیم و دیگه من مزاحمشون نشدم.آقای ک هم بنده خدا چند دفعه اومد و منو دعوت کرد تا برم با تیم شام بخورم.می گفت خسته ای بابا بیا مهمون ما باش ولی من حقیقتش خوشم نمیومد برم چون حالا فکر می کرد من واسه چی اومدم جدا از اینا گرسنه هم نبودم فقط می خواستم ۱۰ دقیقه ای با علی دایی صحبت کنم که نتونستم تنها گیرش بیارم.تو لابی منتظر موندم تا علی آقا بعد از شام بیاد بیرون تا باهاش صحبت کنم که دیدم یک نفر از آسانسور خارج شد...وای چقدر آشناست!!! اوه هومن افاضلی(آنالیزور تیم ملی تو جام جانی ۲۰۰۶ آلمان).

چند دقیقه ای منتظر موندم دیدم ایشون به سمت رستوران نرفت واسه شام و پشت درب های شیشه ای هتل ایستاده داره بارش بارون رو تماشا می کنه من هم کم رویی نکردم و رفتم جلو تا چند کلمه ای در مورد پیشنهادی که از پاکستان داشت و اینکه قبول می کنه یا نه و....بپرسم تا از وقتم استفاده بهینه ای کرده باشم.واقعا آدم باشعوری بود و شخصیتشو پسندیدم(البته اینو بگم کم هستن آدمهایی که من پسندشون کنم و هر کی که من تاییدش کنم باید بگم یه جورایی همه چی تمومه).البته اینم بگم من تو همون برخورد اول و طی همون حدود ۲۵ دقیقه برخوردی که با ایشون داشتم اینچنین شخصیتی رو از رفتارش برداشت کردم.سرتونو درد نیارم آقای افاضلی گفت پیشنهاد پاکستانیها حقیقت داره ولی من نمی رم اونجا و دلیلشم اینه که اولا پتانسیل بالایی ندارن و ثانیا هنوز به این نتیجه نرسیدند که باید واسه تیمشون کاری انجام بدن و من هم آبرومو از سر راه نیاوردم که خرج چنین کارایی بکنم.همینطور گرم صحبت بودیم که دیدم علی آقا و حاج آقا اربابی رفتن تو آسانسور و من تا اومدم به خودم بیام دیر شده بود و داشتن می رفتن تا واسه بازی تصمیم گیری کنن من هم رفتم به علی آقا گفتم الان که ظاهرا وقت ندارید فقط بگو فردا بعد از بازی چه ساعتی میاین تو هتل تا در ببینمتون علی آقا هم گفت دقیقا نمی دونم ولی حدود ۶ تا ۸ میام پایین تا بریم فرودگاه و بعدش از علی آقا و آقای افاضلی خداحافظی کردم و رفتم بیرون از هتل تا واسه خودم دنبال هتل بگردم تا شبو بگذرونم.

خلاصه اونشب هم گذشت و موقع بازی رسید وبعد از تماشای بازی و نتیجه بدی که بدست اومد رفتم تو شهر و کمی گردش و زیارت شاه چراغ(ع) و بعدش رفتم هتل.ساعت ۶ عصر بود و من فقط امید شریفی نسب رو دیدم.ازش پرسیدم علی آقا نمیاد پایین؟ که اونم خبر نداشت کی میاد گفت حالا تا ۸ میاد.من هم تصمیم گرفتم بهش زنگ بزنم ولی راستش جرات نکردم گفتم شاید بابت نتیجه ای که رقم خورده اعصابش تحت کنترلش نباشه بی خیال شدم و منتظر موندم تا ببینم خودش کی میاد.خیلی طولش ندم باز هم مثل همون شب قبل بعد از اینکه همه اومدن و حتی داشتن آماده میشدن تا سوار اتوبوس بشن تا برن فرودگاه تازه علی آقا اومد تا بدون هیچ وقفه ای سوار اوتوبوس بشه.من هم تا اومدم برم طرفش دیدم همه ریختن دور و برش تا باهاش عکس بندازن.من بهش گفتم علی آقا بعد از اینکه عکس انداختی نظرتو در مورد بازی بهم بگو تا تو وبلاگم بنویسم علی آقا هم همین کارو کرد و در حد ۵ دقیقه حرفهایی زد که خلاصش این بود:

اصلا از نتیجه راضی نیستم و ۳ امتیاز رو مفت و مجانی از دست دادیم.بدشانسی آوردیم که مجید ایوبی اخراج شد و در مورد داوری هم هرچی بگم فایده ای نداره...فقط حیف شد که نبردیم و بعدشم خداحافظی کردیم و علی آقا هم رفت.

اینم بد نیست بگم قبل از اینکه با علی آقا در مورد بازی صحبت کنم با حاج آقا اربابی و آقای افاضلی صحبت کردم و اونا هم ناراضی بودن.

آقای افاضلی گفت اصلا از نتیجه راضی نیستیم و بازی هایی که ۳ امتیازیه از دست دادن ۲ امتیاز با باخت فرقی نداره.

آقای اربابی هم با ابراز نارضایتی از تصمیمات داور گفت من به اخراج بازیکن خودمون  عدم اخراج بازیکن مقاومت اعتراض دارم.بازیکن سپاسی بعد از اینکه سید جلال رو اون خطا کرد با کف پا به پای سید جلال ضربه زد که از دید داور پنهان موند.آقای مظفری و چندتای دیگه از داوران رو من خودم معرفی کردم و الان با این قضاوتها دارم از کاری که کردم پشیمون میشم.

این هم خلاصه ای طولانی از سفر من به شیراز...سفری که خوب بود ولی بخاطر نتیجه بدست اومده اصلا به دلم ننشست.

بامید موفقیت سایپا در بازی های بعدی...ان شاالله