بعد از ظهر جمعه اسامي 40 تن از بازيكنان واجد شرايط از نظر سرمربي جديد تيم‌ملي براي حضور در اردوهاي آماده‌‌سازي اعلام شد‌.
در اين ليست نام محمد نصرتي و ستار زارع به دليل آسيب‌ديدگي ديده نمي‌شد كه البته اين مسأله امري بديهي مي‌‌نمود‌.
يحيي گل‌محمدي از بازي‌هاي ملي خداحافظي كرده و توقع نداشتيم توسط امير قلعه‌نوعي دوباره دعوت شود‌.
اما كنار گذاشتن علي دايي و فريدون زندي در نوع خود جالب توجه بود‌. زندي احتمالاً به دلايل فني مورد توجه قرار نگرفته، اما داستان دايي چيز ديگري است‌. كاپيتان سابق تيم‌ملي حالا به پايان خط رسيده و بايد پيراهن مقدس تيم‌ملي را از تن خارج كند‌.
او بالاخره بايد چنين روزي را تجربه مي‌كرد و به قول يكي از همكاران حالا كه خودش از تيم‌ملي نرفت كنارش گذاشتند‌.
چنين وضعيتي البته به نفع علي دايي بوده و ما تصور مي‌كنيم توفيق اجباري شامل حال وي شده است‌.
دايي بايد روزي قيد تيم‌ملي را مي‌زد همان‌طور كه‌ اسلاف او چنين كردند‌.
پروين, حجازي, پنجعلي, عابدزاده, درخشان و‌... همه و همه روزي مجبور شدند پيراهن تيم‌ملي كه البته بازوبند كاپيتاني نيز بر آن نقش بسته بود را از تن درآورند و جاي خود را به نسل ديگري بدهند‌.
در همين فصل نقل و انتقالات بود كه علي دايي هم فرصت كاپيتاني تيم‌ملي را پيدا كرد و البته براي فوتبال كشورمان افتخار آفريني كرد‌.

میگن دایی به تیمهای ضعیف گل میزنه.من میگم ما تا حالا با چند تیم قدرتمند بازی کردیم؟

آلمان که دایی حضور نداشت.

آ.اس.رم(۲مرتبه)که در هر دو بازی او گل زد.

اینتر که باز دایی در آن بازی ۲گل زد و یک پاس گل داد.

اوکراین که دایی در دقیقه ۵۳ در اوکراین تک گل بازی را زد.

پاراگوئه در تبریز که باز دایی گل زد.

کرواسی که در آن بازی گلی به ثمر نرساند.

ولی با این آمار آیا میشه گفت نمیتونسته گل بزنه؟؟؟

دایی تو بوندس لیگا هم گلای زیادی زده.اولین بازیکن آسیاییه که تو جام باشگاه های اروپا گل زده وهمچنین همین مقام رو تو بدست آوردن مقام دوم این جام در سال ۱۹۹۹داره.

به تیمهای بزرگی مثل:چلسی میلان بارسلونا اینتر رم بایرن مونیخ و.....گل زده.

چرا ما ایرانیها به قول یکی ازآشناها زنده کش مرده پرست هستیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من میگم ما اگه خیلی خودمونو تحویل بگیریم جزو ۴ تیم اول آسیا هستیم.اونم تو این چند سال اخیر و با تلاش بازیکنانی چون علی دایی.

اگه شما گلای دایی رو بی ارزش میدونید من هم میگم پس گلای پله و رونالدو و پوشکاش وویه ری و رائول و آنری و امثالهم هم چون در سطح اول جهان بازی میکنن و همه تیما از اونا ضعیف ترند بی ارزشه.

و۱ مورد دیگه.بنظر شما سامی جابر و جاسم الهویدی و کیم دوسون و هائو هایدونک و...که از مهاجمای طراز اول آسیا هستن طبق این گفته شما ۲ریال هم نمی ارزند چون گل سر سبدشون الهویدی با ۵۲ گل ملی هست.

کمی بیشتر فکر کنیم....
گرچه قاطبه مردم ورزشدوست ايران و نيز اغلب كارشناسان فوتبال بر اين ادعا متفق‌القول بودند كه دايي بايد محترمانه كنار برود و ذهنيت مثبت موجود در مورد خود را مخدوش نسازد اما امروز كه به ظاهر خواسته آنها عملي شده همگي به نوعي براي وي دلتنگي مي‌كنند البته نه براي اينكه دوباره به تيم‌ملي بازگردد بلكه از آن جهت كه نمي‌خواهند افتخار آفريني‌هايش را ناديده بگيرند‌.
اين دايي همان كسي است كه با سلاح غيرت و تعصب بار‌ها ايرانيان را به وجد آورد؛ هماني كه وقتي با پيراهن هرتابرلين مقابل چلسي به ميدان رفت هزاران هزار ايراني براي موفقيتش دست به دعا برداشتند تا او با فتح دروازه اد‌دي‌گوي باعث سرافرازي ما شود‌.
دايي در آرمينيا بيله‌فلد و بايرن‌مونيخ نيز اعتبار بين‌المللي براي فوتبال كشورمان خريد‌.
او به همراه كريم باقري اولين لژيونرهاي فوتبال ايران در بوندس‌ليگا بودند كه راه را براي حضور پررنگ ديگر فوتباليست‌هاي كشور در سرزمين‌ ژرمن‌‌ها و ايضا فوتبال اروپا باز كردند‌.
دايي را زماني بيشتر دوست مي‌داريم كه ذهن‌مان ياري كرده و به ياد مي‌آوريم گلزني‌هاي او در بازي با عربستان ( 2 بر صفر در تهران) و كره‌جنوبي ( 6 بر دو در ابوظبي) كه باعث شد سر به طاق آلمان بساييم و سينه به علامت افتخار جلو دهيم‌.

                                
ملي‌پوشان روزهاي زيادي را به دلگرمي وجود مرد بين‌المللي فوتبال ايران در جمع خود با تمام نااميدي‌ها پشت‌سر گذاشتند و با اعتماد به نفسي كه از جانب كاپيتان به روح تيم‌ملي القا مي‌شد مقابل تيم‌هاي نام‌آشناي فوتبال جهان قد علم كردند‌.
او بار‌ها مورد اتهام قرار گرفت مبني بر اينكه به كادر فني تيم‌ملي خط مي‌دهد و يا باعث دعوت شدن فلان بازيكن و خط خوردن آن يكي ديگر است اما به راستي كدام يك از ما مي‌توانستيم انگ بي‌تعصبي را به علي دايي بزنيم‌. اين بازيكن هماني است كه بار‌ها از خداوند خواسته‌ايم كمكش كند‌.
هماني كه چشم‌مان به ساق‌هايش دوخته شده بود تا سرسخت‌ترين دروازه‌بانان جهان را مغلوب غيرت خود كند‌.
ما دايي را دوست داريم چون روزهاي خوب و خاطره‌انگيزي را برايمان رقم زد، دوستش داريم چون به سهم خود فوتبال را براي ايرانيان جذاب كرد‌.
دايي مرد روزهاي سخت بود‌. او در 2 دوره جام‌جهاني (1998 و 2006) گلزني نكرد اما در آن مسابقه حماسي مقابل تيم‌ملي استراليا در ملبورن پاس گل استثنايي ارسال داشت تا خداداد عزيزي حماسه‌ساز لقب گيرد‌.

در بازي با آمريكا پاس گل دوم را براي مهدي مهدوي‌كيا فرستاد تا كيا به عنوان پديده جوان جام‌جهاني فرانسه به يكي از بهترين‌ تيم‌هاي فوتبال آلمان راه يابد‌. دايي با عملكرد خود مستقيم و غير مستقيم راه پيشرفت را براي خيلي‌‌ها باز كرد‌؛ همه اين دلايل باعث مي‌شود خود را مديون او بدانيم‌.
دايي را دوست داريم و مي‌خواهيم بيش از اين مورد هجوم تيغ تيز منتقدان قرار نگيرد‌.
از اينكه او ديگر در تيم‌ملي نيست به تعبيري خوشحال هستيم چرا كه ديگر كسي نمي‌تواند به خود حق دهد كاپيتان پرافتخار تيم‌ملي و ركورددار گلزني‌هاي ملي در سطح جهان را شماتت كند‌. افتخارات ديروز و امروز او ديگر از نگاه بي‌تفاوت منتقدان دور نخواهد ماند و به هيچ انگاشته نخواهد شد حتي اگر اين منتقدان دلسوز فوتبال ايران و خود دايي باشند‌.

حالا بدون اينكه بابت بالا رفتن سن كاپيتان و كم تحركي‌اش از افت فني او در بازي‌هاي ملي دلخور شويم مي‌توانيم فقط با يادآوري افتخار آفريني‌هايش احساس خوبي داشته و به وي عشق بورزيم‌. ما مردم قدرشناسي هستيم و هيچ گاه زحمات مردان بزرگ تاريخ خود را فراموش نمي‌كنيم‌. به همين دليل است كه هميشه جاي خالي‌اش در پيشاني خط حمله تيم‌ملي و در جلو صف ملي‌پوشان را پاس داشته و برايش دلتنگي مي‌كنيم‌.

همیشه دوستت داریم کاپیتان دایی.............